Kabouter-Wesley-filmpje!

De Vlaamse (oftewel originele) versie van Man Bijt Hond heeft een stiekem hele leuke animatieserie: kabouter Wesley. (Niet te verwarren met die andere kabouter Wesley.) Dus als u zich een middagje verveelt: bekijk de hele serie op Youtube!

Muziekmood

Ik zever nog maar even door over muziek. Want ik heb nog wat concertjes staan deze maand. En verder toch geen zak te melden. Weet u trouwens wat verbazingwekkend is? Dat WordPress wel de optie biedt om audio te plaatsen, maar dat de bestandtypen die je daarvoor kunt gebruiken geen van allen audiotypen zijn. Typisch, nicht? U zult het dus weer met joetjoepjes moeten doen. Bijvoorbeeld van het altijd wonderschone I am Kloot, waar ik woensdag heen ga. Over deze band hoef ik intussen volgens mij niks meer uit te leggen, daar heb ik al genoeg over gezegd. Liefhebbers kunnen overigens nog mee, het is nog niet uitverkocht!

Doe het voor mij!

Ja, spammen mag eigenlijk niet hè? Maar hee, het is mijn blog, dus ik mag ermee doen wat ik wil. Zoals jullie intussen wel weten hou ik erg van concerten. En dansen. Zoals jullie misschien ook al weten heb ik een tijd gewerkt in Utrechts eigen poptempel Tivoli. Eén van de beste poppodia van Nederland. Niet voor niets wonnen de programmeurs dit jaar het IJzeren Podiumdier voor beste programmering. Een plek waar ik nog steeds erg graag kom. Niet alleen vanwege de fijne ex-collega’s, maar vooral voor de geweldige concerten, leuke festivals, goede sfeer, leuke locatie en betaalbare drankjes. Het is de plek die REM uitkoos om te repeteren voor hun Europese tour, waar Snoop Dogg binnenkort te bewonderen is, waar ik woensdag I am Kloot ga zien. Waar Kyteman’s Hiphop Orkest vanavond zijn afscheid viert. Waar ik veel vrienden heb gemaakt en een beetje ben opgegroeid. Waar ik me nog altijd compleet thuis voel.

Zucht ende zwijmel

Wat kan een mens toch gelukkig worden van een mooi stukske muziek. Gisteren togen de Bassist en ik helemaal naar Haarlem, alwaar hij voor ons een plekje op de gastenlijst had weten te bemachtigen voor één van ons beider favoriete bands: Motorpsycho. Deze driemansformatie uit Noorwegen (vooruit, tegenwoordig is de drummer Nederlands, en de halve crew trouwens ook) viert dit jaar haar 20-jarig bestaan met een (witte!) vinyl-only release van de nieuwe plaat Child of the Future en een fijne clubtour. Waar we dus gisteren een dagje van meepikten.

Jeroen poep-aan-je-schoen

Elke ochtend als ik de deur uit stap denk ik aan Jan, Jans en de Kinderen. Niet omdat ik nou zo’n fan van die strip ben. Wel omdat een of andere droplul zijn hond recht voor mijn voordeur heeft laten schijten. Excuseer het taalgebruik, maar wees gerust, er lezen geen kinderen hier. Al zitten er wel wat onvolwassen types tussen. En zoals ik in de vorige post al liet doorschemeren, ben ik ’s ochtends niet op mijn wakkerst. Verbazingwekkend, ik weet het. Maar dan vergeet ik dus dat dat inmiddels niet alleen door mij platgetreden drolletje daar ligt. Tot ik er bijna in uitglij. Dan denk ik: ‘o ja.’ Ja, zo helder ben ik op de vroege ochtend. ‘O ja.’

Rap van tong

Het is zo’n ochtend waarin alles grijs is en de wereld nog niet helemaal wakker. Af en toe fluit een flauwe vogel op de maat van het eeuwige verkeersgeruis. Kan dat? Nee, dat kan helemaal niet. Maar het staat leuk. Ik wrijf de slaap voor de derde keer uit mijn ogen, maar hij komt al snel weer terug. De drie anderen die naast me staan te wachten zien er ook niet al te wakker uit. Een keurige man in pak steekt de straat over en komt ons gezelschap houden in het inmiddels aardig volle bushokje. ‘Goeiemorgen,’ mompelt hij. ‘Hrmbplf,’ doen wij terug.

Roest

De radiator tikt al uren, maar toch wordt de kamer maar niet warm. Misschien is het niet de kamer, maar zij die moeite heeft een behaaglijke temperatuur te bereiken. Ze slaat haar vest nog wat dichter om zich heen. Hij is al uren geleden vertrokken. En het lijkt wel of hij alle leven met zich meegenomen heeft.

Nerd-alert

Omdat ik u graag direct van de illusie af help dat er misschien toch een schrijfster in Quirk schuilt die u met sfeervolle stukjes kan overladen, vandaag maar weer een stukje dat wat meer met de werkelijke aard van Quirk te maken heeft. Quirk is namelijk stiekem best een nerd. En iemand die graag in de derde persoon over zichzelf schrijft, blijkbaar. Overigens is nerd trouwens niet de juiste term. De juiste term is Ontzettend Stoer Wijf natuurlijk. Dat vinden de jongens tenminste. De jongens die van spelletjes houden. Er zijn namelijk niet veel meisjes die van gamen houden. Maar Quirk is wel zo’n meisje. Dat kan iedereen die ooit in haar huis is geweest beamen. Vooral van de serie Guitar Hero / Singstar / Rockband is Quirk wel fan, zoals ze eerder schreef. En wat stond er gisteren eindelijk in de winkel? New toys!!

Ruis

Ruis is het enige dat de stilte in de ruimte doorbreekt.
Alleen op het nachtkastje brandt een schemerend lampje, naast hem.
Het is het enige licht dat hij kan verdragen. Vandaag is de wereld te donker.

Zo-wordt-zelfs-wiskunde-leuk-en-happy-halloween-filmpje!