Heidi

maart 12, 2009

bergenHet blijft me verbazen hoe de kleinste dingen je plotseling kunnen overspoelen met een gevoel. Een geur, een geluid, een glimp en je bent ineens 20 jaar terug in de tijd. En in Zwitserland.

Op weg naar huis liet ik mijn blik afdwalen. En ineens dacht ik: Zwitserland. Want aan de horizon hing een laag bewolking onder een heldere hemel die me deed denken aan een bergketen. Voor ik het wist was ik tien en met Pap bergen aan het beklimmen.

Zus had inmiddels besloten dat winkelen leuker was dan in de bergen wandelen. Mam had inmiddels besloten dat ademen leuker was dan in de bergen wandelen. Maar Pap en ik, wij wandelden stug verder. Samen.

Ik mis de bergen.

Advertenties

5 Reacties to “Heidi”

  1. Brit said

    Those were the days my friend… Overigens staan ze nu allebei wel weer in mijn favorietenlijstje hoor..

  2. huisgenootje said

    ik ook! ik wil daar een huisje met rood-wit-geblokte gordijntjes. en een knappe skileraar..
    ook in de zomer…

  3. huisgenootje said

    wil je mijn Peter lenen? 😉

  4. creatiefmetquirk said

    @ huisgenootje: hahahahahahaha! Ik leen toch liever jou van jouw Peter. 😉

  5. emile said

    heerlijk stukje nostalgie…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: