Tussen kunst en kitsch

april 13, 2009

passion-of-the-christPasen lijkt wel Kerstmis, maar dan met warm weer. Allerlei thema-lekkers, iedereen vreet zich vol en thema-films op tv. Nog even en we gaan elkaar cadeautjes geven.
Ik zag dit weekend voor het eerst The Passion of the Christ van Mel Gibson. Ik verzet me altijd hevig tegen dingen waar iedereen het over heeft dus had ik tot nu toe geweigerd deze ‘controversiële film’ te zien.

 Toch had ik er blijkbaar stiekem hoge verwachtingen van, want hij viel enorm tegen! Hij was helemaal niet zo heftig als ik verwacht had. Ik heb me eigenlijk voornamelijk zitten ergeren.

Bijvoorbeeld aan dat iedereen die niet aan Jezus’ kant stond werd geportretteerd als een complete idioot, liefst straal bezopen en/of tandeloos hysterisch lachend. Of aan het enorm hoge Braveheart gehalte dat door de hele film sijpelde waardoor ik ieder moment verwachtte dat Jezus uit zou roepen: “But they wil never take.. our freedom!!”

Tijdens de geseling scène leek elke kreun en rochel letterlijk te zijn overgenomen van de Schotse held. En dan die duivel die zo nu en dan even door het beeld kwam lopen.. Eigenlijk was het enige dat me wel aanstond het feit dat de juiste talen werden gesproken. Dus niet allemaal op zijn  Amerikaans.

Hij was ook helemaal niet zo grof als ik verwacht had. Of misschien heb ik teveel horrorfilms gezien en ligt mijn tolerantiegrens wat anders dan die van anderen. Of had ik kunnen verwachten dat de gemiddelde Christen die destijds op het NOS-journaal voorbij gekomen is sowieso een iets andere standaard voor geweld in films heeft..

Hoe dan ook, ik was enorm teleurgesteld en geïrriteerd. En wat ik héél hypocriet vond was dat er geen enkel reclameblok in de film zat. Blijkbaar had RTL5 ineens besloten dat het ‘ongepast’ was om reclame uit te zenden tijdens de lijdensweg van Jezus. Dit van de zender met de meeste seksprogramma’s en vloekende Amerikanen van Nederland..

Gelukkig werd het paasweekend vandaag nog goed gemaakt door deze klassieker uit het geboortejaar van Zus, die ik zelfs nog op elpee heb!

Advertenties

2 Reacties to “Tussen kunst en kitsch”

  1. Cat said

    Ik heb de film nog steeds niet gezien. Dat is per ongeluk, want ooit wilde ik er met een journalistenvriendje heen, uit nieuwsgierigheid, maar we hebben de bios nooit gehaald 😉 . Daarna nooit meer geprobeerd. Ik vind Mel Gibson zo’n groot godsdienstwaanzinnige, dat het me ook net zo vreselijk leek, als jij het nu beschrijft. Nee. Dan Jesus Christ Superstar. Heb ‘m ‘on stage’ gezien, op dvd, heb inmiddels twee verschillende soundtracks, en vind ‘m nog steeds goed!

  2. Brit said

    Nou, dat vond ik nou ook!!! Ik had echt zoiets van: tjonge, jonge, moet je hier nou zo’n heisa over maken.. Ik heb ‘m al weer effe geleden gezien, dus ik kan me niet meer al te veel herinneren van de details, maar het was wat mij betreft inderdaad een storm in een glas water..
    Tja, en 1973 is nou eenmaal een goed bouwjaar he!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: