Zus en zo

mei 31, 2009

zussenZus kwam vandaag op bezoek. Met Zwager. Naar het nieuwe stulpje kijken. En prosecco drinken. Niet Zwager, die drinkt alleen sinaasappelsap. Of cassis. Ik mag dat wel. Zus gaat trouwen dit jaar. Een oktoberbruidje. En ik mag getuige zijn. En ceremoniemeester, al heb ik geen flauw idee wat dat inhoudt, haha. Hoe dan ook, ik voel me vereerd. En het hele gebeuren heeft me doen nadenken over mijn relatie met Zus.

Mijn eerste herinnering is zelfs van Zus. Ik sta ’s ochtends vroeg in mijn bedje en zij komt me eruit halen. Pap en Mam slapen nog. Dat is het enige dat ik nog weet en noch Zus, noch Pap en Mam kunnen het zich herinneren, maar ik weet het nog. Mijn Grote Zus. Vroeger waren we echt bondgenootjes, met blikken van verstandhouding, dezelfde carnavalspakjes en samen erdnüsse eten in Winterberg.

Toen kwamen de tienerjaren en konden we elkaar nogal in de haren vliegen. Om niks ook natuurlijk. We waren gewoon naar elkaar aan het puberen. Zij hield van Madonna, dus ik per definitie niet. Haar kamer was rood dus de mijne was blauw. We konden heerlijk katten naar elkaar. Maar het was ook altijd snel weer over.

En de onderlinge verstandhouding bleef. Zij had een kamer op zolder en langs de trapleuning hadden we een zeer ingenieus communicatiesysteem gebouwd. Een wc-rol-houder waarin we ‘stiekem’ briefjes naar elkaar konden sturen. Vol met Geheime Boodschappen natuurlijk. En we keken ’s avonds laat stiekem Twin Peaks. Op de grond voor de tv in mijn kamer. Met het licht uit, zodat Pap en Mam niks door zouden hebben. -Want de flikkering van de tv was geen hint dat wij nog wakker waren natuurlijk…-

Later samen cultureel verantwoord doen met kaartjes voor dans en zelfs toneel. In het Grote Theater, waar we zelf ook eens op het podium hadden gedanst. Niet helemaal samen, maar toch in dezelfde voorstelling. Haar op gaan zoeken tijdens haar au pair periode in Zwitserland: een weekje echt met zijn tweeën. Ik vond het hartstikke stoer dat Zus dat zomaar durfde. In haar eentje naar het Buitenland naar een gezin dat ze helemaal niet kende. Poe hee!

Nog wat later nam ze me zelfs een tijdje in huis omdat ik ‘tussen kamers’ zat en een overbruggingsadres nodig had. En gingen we samen haar sorry-we-hebben-geen-werk-meer-voor-je-bonus opmaken in Portugal. En festivals opzoeken. Mijn Werchter-ontmaagding was met Zus. En Lowlands hebben we ook nog samen gedaan.

Maar daarna groeiden we een beetje uit elkaar. Ik ging studeren in de Grote Stad en zag Pap en Mam en Zus steeds minder. Drukdruk natuurlijk met studeren en uitgaan. Zij was intussen al aan het werken en had een eigen huisje, dus onze levensfasen sloten ook niet meer zo goed op elkaar aan. En nu zien we elkaar nog maar weinig. We zijn allebei nog steeds druk. Ze heeft intussen met Zwager al een heel gezin met drie kinderen. We wonen nog een stukje verder uit elkaar.

We moeten nu echt moeite doen om elkaar te zien en dat lukt niet altijd. Maar de onderlinge verstandhouding, die is er nog steeds. Zo was het ‘ons geheimpje’ dat ze zwanger was van haar eerste kind en dat ik alsnog zou gaan afstuderen. We hebben nog steeds van die blikken naar elkaar waarin we meteen weten wat de ander bedoelt. En zijn we allebei fan van Susy: zij van de column, ik van de blog. En nu gaat ze trouwen en mag ik getuigen.

Zo zie je maar weer. Ook al komt er misschien meer afstand, Zussen zijn voor altijd.
En ik hou van de mijne. –En dat ligt niet aan de prosecco, I swear.-

Advertenties

7 Reacties to “Zus en zo”

  1. Maz said

    Leuk he, zussen. Ik heb er ook zoeen.

  2. Marianne said

    Heeeeeeeeeey, waarom krijg ik altijd alleen maar thee, of water en nooooooooooooit prosecco….hihihi…? Wéér wat gemist van jullie “onderjullie-tjes” ;-))

    Kuzzzzzz!

  3. creatiefmetquirk said

    @ Marianne: omdat jij ander weer de hele tijd loopt te zingen. ;p Maar ik heb nog een fles hoor, dus kom maar op!

  4. Marianne said

    Oké, vandaag kan ik niet maarrrrrr….binnenkort de trein maar weer ’s ff richting Utereg nemen…;-)

  5. creatiefmetquirk said

    @ Marianne: kom maar op! 🙂

  6. knofje said

    Wat bijzonder, getuige zijn.. En zussen zijn goud waard! Ik verbaas me er vaak over -als ik een tijdje geen zussencontact heb gehad- dat we elkaar zo woordeloos snappen. T is wat, het zussending 😉

  7. Mary en Theo said

    Leuk verhaal over jullie zussenrelatie om te lezen aan een fjord in noorwegen (jawel daar zitten we nu).
    Zo zie je maar, ver weg en toch dichtbij
    En de prosecco zal hier ook smaken.(proost)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: