Complex duo

juni 16, 2009

nero and nixxSoort zoekt soort. Dus ik voel me vaak aangetrokken tot mensen die een beetje Quirk zijn, raar zoals ik. Soms kom ik uit bij de overtreffende trap van Quirk: Nero.
Nero en ik hebben een tijd samengewerkt. Haar drukke luidruchtigheid vormde een onwaarschijnlijke vriendschap met mijn rustige terughoudendheid. We vonden elkaar vooral in de muziek en in de nacht. Ze maakte een mixtape voor me. Het ultieme teken van liefde. En ik moet zeggen dat dat nog steeds een van mijn favoriete cd’s is. Maar de liefde is er niet meer.

De nacht bleek al snel goed te passen bij Nero, al was het maar om haar duistere stemmingen in schaduwen te hullen. De fantastische verhalen die me hadden aangetrokken verdwenen naar de achtergrond. Ik wilde met haar mee verdwijnen, in onze eigen wereld. Maar haar wereld bleek te donker voor mij.

Haar ellende werd mijn fascinatie. Ik moest en zou voor haar zorgen, haar ‘beter’ maken. Ze zocht naar hulp, vond ik, en die wilde ik bieden. Maar wat ik kon geven wilde ze niet aannemen. De neerwaartse spiraal was in gang gezet. Het frustreerde me hoe ze haar creativiteit niet in kon zetten om haar leven een wending te geven. Hoe ze zich verloor, wílde verliezen in drank en drugs. Ik kon haar daarin niet volgen. Ik voelde me leeggezogen.

‘Je moet niet raar opkijken als ik ineens verdwijn,’ had ze gezegd. ‘Ik raak nou eenmaal snel op mensen uitgekeken. Dat moet je niet persoonlijk opvatten.’ Maar zo ging het niet. Ik liet haar in de steek. De nachtelijke telefoontjes en tirades op de wereld, het nergens heen gaan, ik kon het niet meer. Zij hoorde bij het leven dat ik juist achter me wilde laten. Maar ik voel me nog steeds schuldig. Want ze had me nodig. En ik heb haar laten gaan.

Ik vraag me nog vaak af hoe het met haar gaat. Hoe het met haar verder zal gaan. Maar er is geen weg terug. Want voor Nero is er niet ‘een beetje’. Je bent met haar, of je bent het niet. En ik moet kiezen voor niet. Maar ik kan haar nog steeds vinden. In de muziek. Die al net zo duister is als zij.

Advertenties

11 Reacties to “Complex duo”

  1. rudy kaals said

    reminds me of rudy k. half a year ago..

  2. rudy kaals said

    en die komt op een dag wel weer terug.. naar ik vrees.

  3. creatiefmetquirk said

    Ik wilde al vragen of je Quirk of Nero bedoelde, maar dat is bij deze wel duidelijk.
    Maar hoe kan dat nou Rudy, Gij Grote Genieter?

  4. rudy kaals said

    Weet jij hoe men in het Duits “met volle teugen” zegt?? Dat dus.

  5. Impa said

    Ik begrijp precies wat je schrijft. Mooi stuk.

  6. creatiefmetquirk said

    @ Rudy: mit voller Züge?
    Maar ik begrijp.
    @ Impa, Dank! Jij hebt een beetje hetzelfde meegemaakt toch?

  7. rudy kaals said

    Collegalief zegt: richtig! Klasse Quirk! 🙂

  8. creatiefmetquirk said

    @ Rudy: Jay! 😀

  9. solangelefay said

    Net als ik tagde je ‘mijn hoofd’ en ik dacht: dat had ik kunnen zijn.

  10. […] 19, 2009 over Josh Homme in dit geval, die heb ik dus wel eerder live gezien. Met Nero ging ik helemaal naar Groningen (ja ik heb wat over voor mijn concerten mensen!) om Queens of the […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: