Een goed begin is het halve werk

juni 29, 2009

bovenleidingHet is maandag klaagdag. Wat een klotedag was het. Nee, da’s eigenlijk onzin. Eigenlijk was het een prima dag. Maar na vijf uur ging het rap bergafwaarts. Ik ging namelijk mijn nieuwe vouwfiets ophalen bij deze winkel. Want daar zou ie braaf op me staan te wachten, was me zaterdag verzekerd. Mooi, dacht ik. Dan ga ik maar naar huis fietsen in plaats van treinen. Is het immers mooi weer voor en kan ik hem meteen even goed uitproberen.

Mooi niet dus! ‘Hij is er nog niet.’ ‘Hij is er nog niet?’ ‘Nou ja, hij is er wel. Beneden in een doos. Maar hij is niet rij-klaar. En de monteur komt woensdag pas.’ ‘Woensdag?‘ Hoe kun je als fietsenwinkel slash fietsenmaker nou niet dagelijks een monteur in huis hebben? Mopperdemopper. Kijk daar ging het dus mis. Niet met dat ik mopperde, maar met dat die fiets er niet was. Na nog wat gemopper wordt me verzekerd dat ie woensdag dan klaar is. Om 12 uur. Krijgt ie voorrang op de andere fietsen. Mijn fietsje, nu al haantje de voorste. Nou vooruit dan. Maar als ie er woensdag nog niet is dan kunnen ze hem ergens steken waar het donker is. De kelder of zo.

Ontevreden maar me er bij neerleggend stap ik de hitte weer in. Dan toch maar weer met de zweterige trein. Maar hee, wat een geluk! Dat hoeft niet! Er rijdt namelijk geen trein. Geen een. Niet gewoon vertraging, gewoon GEEN trein. Ja en daar zit je dan in Houten. Hmm, lopen is toch wel erg ver hè. Schiet er even door mijn hoofd. Nog snel even naar de andere fietsenwinkel sprinten. Goedkoopste vouwfiets €300,-. Hm. Dan nog maar even wachten.

Natuurlijk geen NS-personeel te bekennen. Alleen één paal met een knopje. Waar elke twee seconden een geïrriteerde (want oververhitte) reiziger op drukt, om het vrouwtje aan de andere kant van de lijn de huid vol te schelden. Arm vrouwtje. Alsof zij er wat aan kan doen dat die bovenleiding stuk is. Die hangt er tenslotte pas 300 jaar. Geen wonder dat ie af en toe over het hoofd wordt gezien. Of zoiets. Ik vraag me trouwens wel af hoe die dingen stuk gaan. Want ze gaan wel vaak stuk. Waarom dan? Kunnen ze niet wat beter gemaakt worden?

Onze frustratie wordt nog wat aangewakkerd door de intercity’s die nog wel gewoon voorbij komen razen. Er rijden geen treinen. Maar dat is toch ook een trein? Die kan toch best ook gewoon hier stoppen? Ach, het levert wel even een verfrissend briesje op, zo’n voorbijdenderend monster.

Er komt een meisje het perron op. Ze kijkt naar onze beteuterde gezichten. ‘Rijdt de trein niet?’ Zwijgend schudden we van nee. ‘O, dan ga ik maar met de bus.’ Bus? Er is gewoon een streekbus? Ok, in dat geval heeft het vrouwtje achter de knop de scheldkannonades verdiend. Dat had ze immers best even kunnen melden! Op naar de bushalte. Strippenkaart bijna op. Nieuwe halen dan maar. ‘De kleintjes zijn op helaas. Ik heb alleen nog maar grote. Gaat hard hè. De trein rijdt namelijk niet.’ No kidding. Dan maar flink lappen voor een grote. Ik wil nu echt hoe dan ook naar huis.

Niet verbazingwekkend blijk ik niet de enige die voor het alternatief van de bus kiest. Als er eindelijk een aankomt wordt ie bestormd door de massa bij de halte. Ik wurm me naar binnen door een achterdeur, maar de zitplaatsen zijn al vergeven natuurlijk. Dat wordt dus een lekker klef ritje staan. En zwartrijden. Verdomme, had ik dat geld van die buskaart ook wel kunnen besparen. Ruim een half uur later bereik ik met een tong van leer dan eindelijk Utrecht centraal.

Duf van het gebrek aan zuurstof en in totaal 2 uur later in plaats van 8 minuten later aangekomen besluit ik dat de rest van de avond een makkie moet worden. Ik ga patat halen. Maar dan wel bij die andere friettent, want Hans de Chinees is toch echt geen geboren frietbakker. Bij zijn collega aangekomen blijkt die gesloten. Verdomme. Dan toch maar naar Hans. Slofslofslof terug. Blijkt Hans ook gesloten. Maandag doet het klaarblijkelijk niet goed als fastfood-dag. Grrr. Dan toch maar naar de supermarkt.

En dat álles, was dus allemaal niet gebeurd als Halfords zich gewoon aan zijn afspraak had gehouden. Dan was ik gewoon verdwaald en pas over drie uur met enorme zadelpijn thuis gekomen netjes om 6 uur thuis geweest na een verfrissend ritje door de polder.

Foei Halfords!

Advertenties

6 Reacties to “Een goed begin is het halve werk”

  1. Marianne said

    was dus niet sunday bloody sunday, maar monday f… monday….:-)

    Toch maar op marktplaats kijken…..hihihi, of naar de Hema?

  2. creatiefmetquirk said

    @ Marianne: The f-word zelfs! Toe maar! Ik hou het liever op Manic Monday. http://www.youtube.com/watch?v=dSUC_ldud8w
    Maar ik neem wel deze, ga ik hem woensdag halen.
    De HEMA was al dicht. 😉

  3. jotemo said

    Maandag is ook niet mijn favoriete dag en gisteren zat het me ook een beetje tegen, maar als ik dat vergelijk met hetgeen jou allemaal overkwam … Konden ze je geen andere fiets in bruikleen geven dan?

  4. Oase said

    Damn, het determinisme had heel wat voor je in petto deze maandag.

    http://determinisme.blogspot.com/

  5. creatiefmetquirk said

    @ Rudy: die is mooi! Die hou ik erin. Gij woordenmakert.
    @ Jotemo: Helaas lijkt service niet echt het woord van de dag bij genoemnde fietsenzaak (nee dus)
    @ Hahaha, heb je dat blogje hier speciaal voor aangemaakt? 😉
    Ik zou er door dit soort dingen wel bijna in gaan geloven.
    Maar toch niet helemaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: