Het verhaal van…

juli 16, 2009

wereld‘Zeg, moet jij niet gaan dansen?’
‘Heb je het wel gezellig hier?’
Dat soort vragen krijg ik meer dan eens naar mijn hoofd als ik in een kroeg rustig op een krukje zit te zitten. Mensen mannen kunnen het maar niet accepteren, dat ik me juist prima vermaak daar op dat krukje.

De mensen om me heen bekijken en flarden van andermans gesprekken naar binnen en weer naar buiten laten drijven.
Ik vind dat heerlijk.
Ik hoef niet zo nodig dat koetjes en kalfjes gesprek te voeren met iemand die ik niet ken.
Ik ben daar ook niet goed in.
Dan wordt het een gesprek van het kaliber ‘komde gij hier voaker, of nie?
Laten we eerlijk zijn, daar zit niemand op te wachten. Laat mij maar lekker luisteren.

Dansen gebeurt natuurlijk wel, maar liefst niet in de spotlight. Ik duik liever tussen de mensen. Wat een paradox, de anonimiteit opzoeken door me onder de mensen te begeven.
De kluizenaar in de menigte.

Kortom, ik ben niet zo extravert. Noem het verlegen, noem het contactgestoord, noem het kat-uit-de-boom-kijker. Noem het wat je wil. Noem het eigenaardig dat juist zo iemand gevraagd wordt om mensen te gaan interviewen.

Noem het nog eigenaardiger dat zo iemand dat ook nog eens heel erg goed bevalt. Door het fenomeen ‘interview’ heb ik namelijk ineens een context om mensen te benaderen. Een duidelijk doel. Een doel waarbij ik op de achtergrond sta en de ander in het middelpunt.
Een doel waarbij ik meer luister dan praat.
Eigenlijk helemaal niet zo gek dat me dat bevalt.

Zonder uit mijn schulp te hoeven kruipen kom ik ineens bijna dagelijks bij andere culturen over de vloer.
Proef ik van de hele wereld, zonder mijn stad te hoeven verlaten.
Ontmoet ik fascinerende mensen achter heel normale voordeuren.
Laten wildvreemden me zomaar een stukje van hun ziel zien.
Zonder dat ik daar iets voor terug hoef te geven.

Ik hoop dat het me lukt
ze eer aan te doen
met hun verhaal
op papier.

Advertenties

6 Reacties to “Het verhaal van…”

  1. jotemo said

    Wat je schrijft, had net zo goed over mij kunnen gaan want ik denk er precies zo over en zoek ook liever de luwte op, om toe te kijken en te luisteren. Alleen dat interviewen wilde bij mij niet zo goed lukken, dus ben ik maar wat anders gaan doen.

  2. Thérèse said

    Geweldig toch dat je iets mag/kunt doen waar je juist goed in bent en er duidelijk ook erg blij mee bent? Als je zo blijft schrijven als nu, maak je er vast ook een goed verslag van. Succes ermee; zal vast wel lukken.

  3. creatiefmetquirk said

    @ Jotemo: maar gelukkig schrijf je nog wel en dat zou ik niet willen missen!
    @ Thérèse: dankjewel!

  4. guronaqi said

    Mooi geschreven, Quirk. Heel herkenbaar ook. Waarschijnlijk zou ik als anonymus in die kroeg op het krukje naast je zitten en zouden we de hele avond niet praten…

  5. creatiefmetquirk said

    @ guronaqi: Lijkt me gezellig! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: