Fietspech

augustus 6, 2009

fietsFietsen en ik, daar rust een vloek op. Het aantal dat gestolen is begint aardig op te lopen. Er is er zelfs een recht voor het politiebureau gestolen. (Ja, die mensen doen hun werk wel.) Eentje is gebruikt als vuurwerk-afsteek-projectiel en heeft dat niet mogen overleven. En altijd als ik mijn fiets echt nodig heb heeft ie een lekke band. Of breekt de ketting. Liefst beiden tegelijk. Dus eigenlijk heb ik het al een beetje opgegeven, met die fietsen. Ik loop wel, anders ga ik wel met het ov.

Maar toch is het wel handig om er een te hebben. Want niet iedereen is even handig te bereiken met het ov en als je nog snel even boodschappen moet doen is het toch wel handig om even op de fiets te kunnen springen. Ook voor mijn werk. Ik moet namelijk nog een kwartier lopen tussen het station en De Uitgever. Wacht, dacht ik, dan koop ik toch een vouwfiets! Na veel ellende die ik hier allemaal niet ga beschrijven met Halfords (waardeloze winkel, niet naartoe gaan) had ik dan eindelijk een kek zwart vouwfietsje. Dat ding fietst dus voor geen meter. Je trapt je het leplazarus met die kleine wieltjes zonder versnelling en ‘vouwbaar’ blijkt nogal een ruim begrip. Maar dat had ik natuurlijk ook gewoon in de winkel zelf moeten testen.. Bovendien bleek 13 kilo toch nog best een hoop om twee smalle trapjes op en af te zeulen. U begrijpt het al, dat fietsje slijt zijn dagen nu in mijn keuken..

Vandaag dan toch maar weer een Grote Mensen Fiets gekocht. Want die had ik vanavond nodig om naar de kroeg te kunnen. Wel een tweedehandsje hoor, anders zijn die dingen helemaal niet te betalen. Proefrondje op gereden: prima! Alleen een handvat zat een beetje los. ‘Geen probleem,’ zei de fietsenman. ‘Lijm ik even, maar dan moet je eigenlijk de lijm wel even uit laten harden.’ Goed, dus offerde ik mezelf wel even op en dook nog even de stad in. In plaats van dingen die ik nodig had kocht ik de halve H&M leeg. Echt, ik persoonlijk los die hele financiële crisis op als je het mij vraagt.

Na uitgebreid geshopt te hebben kwam ik terug bij mijn fietsje. Mijn hart maakte een sprongetje, want ook al verlies ik ze vaak, ik bind me wel vaak snel aan fietsjes. Ik ben altijd wel trots op mijn ros. Enthousiast maakte ik mijn nieuwe slot los en wilde elegant vertrekken.

Niet dus. Er zat nauwelijks beweging in. Ik controleerde nog maar even of ik mijn schuifslot wel al geopend had, al had ik dat twee seconden eerder pas gedaan. Jawel hoor. Fiets heen en weer gerold. Het leek wel een NStrein met vierkante wielen! De achterrem zat vast. Niet helemaal, maar zorgde wel voor een flinke weerstand. Verdomme! Fietswinkel intussen al dicht natuurlijk. Toch maar proberen dan. Maar na zo’n 200 meter en drie liter zweet heb ik hem maar ergens aan een brugje vastgezet. Dat wordt dus weer lopen of een fiets lenen vanavond..

En morgen heel snel terug naar die fietsenmaker! Grrrrrrr.

Advertenties

2 Reacties to “Fietspech”

  1. jotemo said

    Ik dacht dat ik ongeveer de enige was die altijd ‘wat aan zijn fiets hangen had’, maar als ik jouw belevenissen lees, mag ik eigenlijk niet klagen. Moed houden! Het beste komt nog.

  2. creatiefmetquirk said

    En het beste (en meest mysterieuze) was dat vandaag het fietsje weer gewoon zijn werk deed zonder remproblemen. Jeej! 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: