Een dagje in de rij

augustus 18, 2009

DSC01455

Hier was het dus allemaal te doen vandaag. Ik werd helemaal zenuwachtig wakker en repte mij naar Amsterdam. De trein zat vol met Limburgers op leeftijd, de tram was leeg en stil. Dat bood goede hoop. Om kwart over 11 vanmorgen schoof ik aan achter de 15 mensen die nog fanatieker waren dan ik. De jongen die als eerste was (en die helemaal dood-geïnterviewd is) was er zelfs al om half 9. En naast mij stonden twee jongens die helemaal uit België waren afgereisd.

Eigenlijk was het dus kat in het bakkie, ik was om kwart over 11 al verzekerd van een kaartje. Maar ja, dan moet je dus toch nog braaf tot 6 uur wachten. Heel optimistisch had ik nog wat werk meegenomen om het niet helemaal een verloren dag te laten zijn, maar daar kwam niet veel van. Zelfs voor het lezen van The Raw Shark Texts, briljant boek overigens, kon ik even geen geduld opbrengen. Al na een uur zat ik stilletjes te bidden om meer zitvlees, want zo’n stoep is nou niet echt comfortabel.

DSC01447

Gelukkig kwam rond twee uur de Player me gezelschap houden. Uiteraard eeuwig dankbaar omdat hij door mij meteen vooraan in de rij kon stappen. De tijd ging door zijn gezelschap wat sneller, maar nooit snel genoeg natuurlijk. We probeerden de verveling te verdrijven door vier op een rij te spelen:

DSC01448

Inderdaad, ik speelde met de rondjes: victory is mine, haha! En foto’s van elkaar te nemen:

DSC01452

vliegtuigjes en kraanvogels te vouwen (KRAANVOGELS Player, géén zwanen!) en trucjes te doen. Ik kon met mijn tong mijn neus aflikken aanraken en mijn duim op onnatuurlijke wijze bewegen, hij kon mijn gedachten lezen. Verder vonden we het nogal ironisch dat we bij het wachten op een band die alle camera’s en opname apparatuur verbiedt zelf zo vaak gefotografeerd en gefilmd werden.

DSC01461

DSC01463

DSC01464

DSC01465

DSC01466

Om vijf voor zes waren de zenuwen weer helemaal terug. Zo blij als kindertjes die net Zwarte Piet op de deur hebben horen bonzen en weten dat er een zak cadeautjes op de stoep staat stroomden we ten langen leste naar binnen. Triomfantelijk stapte De Jongen Die Als Eerste Was weer naar buiten. Met een kreet stak hij zijn arm met polsbandje omhoog. De wachtende menigte barstte in luid applaus en gejoel uit. Het wachten was over! Vijf minuten later volgden de Player en ik. Victorie!

DSC01475

Dit bandje dien ik de komende 24 uur dus met mijn leven te beschermen. Opnieuw voorzien van een mysterieuze cijfercode. Volgens mij hebben de heren teveel naar Lost gekeken.

Opgelucht, vol adrenaline en met een niet weg te vagen grijns op ons gezicht begaven we ons richting Leidseplein. Onderweg stonden al deze mensen:

DSC01467

DSC01468_2

DSC01469

nog braaf te wachten, naar verluid sommigen tevergeefs.

Gezien de NS besloten had dat zes uur en drie kwartier wachten nog niet genoeg was en dus al het treinverkeer naar Utrecht plat lag, aten we in het gezelschap van Bambi nog een hapje in de stad. En wel bij Festina Lente, een bescheiden maar gezellig tentje met een enorme kroegkat. Het eten (gamba’s en pasta met paddestoelen) was heerlijk, maar volgens mij stink ik over drie weken nog naar knoflook. Ook na het eten haastten wij ons langzaam, omdat de NS nog altijd niet mee wilde werken. Een omweg naar Hilversum en een taxirit naar Utrecht waren het gevolg. De taxi deelden we overigens met de vers ontmoette Lobbyist, die Bambi of mij misschien ooit nog aan een baantje in Berlijn kan helpen. Lang leve netwerken in de taxi!

Het was dus een lange dag. En een vermoeiende. Maar het was het bij voorbaat al waard.

Want morgen ga ik naar Them Crooked Vultures!!

Advertenties

6 Reacties to “Een dagje in de rij”

  1. Nicoleke said

    Jeeeeeej!!!
    Heel gaaf hoor.
    Moet ook wel iets magisch hebben als je daar de hele dag staat te wachten, niet?

  2. Frank said

    Hee.
    The Raw Shark Texts.

    Nice.
    Like I said.

    Cool.
    The Crooked Vultures.
    *google google*

    Ah.
    Ja.

  3. Margje said

    Geweldig sfeerbeeld ^^

    Veel plezier!

  4. creatiefmetquirk said

    @ Nicoleke: ja heel erg. Dat concert kan nu al niet meer stuk.
    @ Frank: ja dat is niet helemaal jouw stijl he? Them Crooked Vultures. Maar inderdaad, qua boeken ben jij nu mijn tipgever nummer een. Keep ‘em coming zou ik zeggen.
    @ Margje: dank je, dat gaat helemaal goedkomen!

  5. Frank said

    What is the what – Dave Eggers.

    Even doorlezen en dan vergeet
    je het verhaal nooit meer.

  6. creatiefmetquirk said

    @ Frank: daar heb ik nog niks over gehoord. Cool, thanx, staat bij deze in de lijst!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: