Superband!

augustus 22, 2009

tcvGoed. Woensdag (wat een eeuwigheid geleden alweer!) dus. Ik ben in de Melkweg met mijn met veel moeite verkregen polsbandje. De Player en ik zijn aardig op tijd en kunnen de avond beginnen met een dineetje aan het water (lees: een zak Mac op de kade) en zwaaien naar de bootjes die voorbij komen. Langzaam worden we toch wat onrustig en gaan maar es binnen kijken. Eric Corton is er als echte rocker uiteraard ook. Wat een prachtleven heeft die man toch. Nu staat ie alweer Lowlands te verslaan. Maar ik ben niet jaloers hoor. De Player koopt uit enthousiasme meteen een shirt. En trekt het aan.

Dat kan dus niet. Dat is not done. Wil je overkomen als een ongelooflijke nerd, dan moet je vooral het shirt aantrekken van de band waar je naar gaat kijken. Daar wijs ik de Player dus maar even op. “Huh? Nee toch? Da’s toch cool?” Vijf minuten later: “er is inderdaad echt niemand anders die een bandshirt aanheeft.. O nee, wacht, hij heeft ook een shirt aan!” “Ja,” zeg ik, “maar hij is ook vies en heeft lelijk lang haar met een veer erin, dus of je dat nou als voorbeeld moet nemen..”

Ondanks de drukte in de zaal kunnen we ons nog naar een plekje voor het podium wurmen. Roadies die microfoonchecks doen en gitaren stemmen ontlokken al wat gilletjes aan de zaal. Drankjes worden klaargezet, handdoekjes op hun plek. Drumstokjes in de koker, plectrums aan de microfoonstandaards. Licht uit.

Zodra Dave het podium opstapt barst er een gejuig los zoals ik nog nooit gehoord heb. Gillen! Brullen! Fluiten! De spanning die al twee dagen is opgebouwd komt er in één klap uit. De bandleden zelf zijn er verbaasd over. Dave geeft een blik van: mensen, we hebben nog niks gedaan! Maar de toon is meteen gezet: dit wordt een hele mooie avond. John Paul komt een beetje verlegen over, maar heeft het duidelijk naar zijn zin terug op een podium. Hij checkt regelmatig bij Dave: is this really happening? You bet it is!

Met een brede grijns zetten de mannen het eerste nummer in en het is heerlijk! Dit is rocken. Wat briljant om Dave te kunnen zien drummen!! Hij drumt met het grootste gemak, ook al ziet hij de halve tijd niks omdat zijn haar voor zijn ogen hangt. Als een echte Animal gaat hij tekeer. Josh gooit zoals altijd zijn heupen in de strijd om zijn strakke riffs te versterken. John Paul haalt de meest freaky gitaren tevoorschijn en bedient de toetsen. Alain Johannes, die de band komt versterken lijkt te willen ontkennen dat er 1500 man voor zijn neus staan.

Al bij het eerste nummer ontploft de Melkweg. Een blonde chick duikt van het podium af en moet oppassen dat ze haar kleren niet kwijtraakt. Ondanks het strenge verbod verschijnen er wat filmende mobieltjes, die natuurlijk alleen maar crappy opnames op Youtube opleveren. Fuck dat, intussen is er op Pukkelpop en Lowlands toch volop gefilmd natuurlijk. Josh deelt water uit aan de snel oververhitte menigte. En probeert vervolgens die hitte nog wat op te schroeven met een (vrij gay) dansje(!) tijdens een nummer waarin hij alleen zingt. Er wordt volop gerockt, gefreakt en gejamd. Het is 80 minuten heaven voor mijn rockchick hartje! Ik kan niet stil staan.

Veel te vroeg is dit – pas tweede! – concert van Them Crooked Vultures afgelopen. Van mij hadden ze nog een uurtje door mogen gaan. Na het slotakkoord springen twee jochies het podium op, één naar Dave voor een handje en drumstokjes, de ander vliegt Josh om zijn nek en wil niet meer loslaten. Security moet hem verwijderen. Het afscheid is daarmee verpest, wat mij betreft in ieder geval. De band verdwijnt snel en security stelt zich breed op het podium op. Jochies, jochies. Volgende keer dus toch maar een leeftijdsgrens instellen. Met een snel opgezet en dramatisch It’s Over van Roy Orbinson wordt het nog altijd najoelende en -juichende publiek duidelijk gemaakt dat de heren écht niet meer terugkomen. Helaas.

Wat een avond! Dit was alle moeite meer dan waard. Helaas is er nog geen album, anders had ik dat direct gekocht. Leuk detail over wat je je kunt veroorloven als je een ster bent: naast Dave heeft tijdens het hele optreden een roadie gezeten, alleen om steeds zijn microfoon van hem af en naar hem toe te draaien. Nog vol adrenaline (en een shotje vodka) lopen we naar de trein terug, die dit keer gelukkig wel gewoon rijdt. Het concert verdwijnt toch zeker in mijn top vijf (of toch top drie? ja, toch top drie) aller tijden en ik zit me te beramen op het volgende concert waar ik heen kan. Ik zie net dat Eagles of Death Metal naar 013 komt. 🙂 En gelukkig is het nog maar twee weekjes tot Into the Great Wide Open. De waakvlam in mijn muziekhartje is weer aangewakkerd tot een bulderend vuur. Ik wil MEER!

Advertenties

3 Reacties to “Superband!”

  1. jotemo said

    Door dit te lezen is het net alsof ik er zelf geweest ben, dus heb je me tijd, moeite en geld bespaard. Graag tot wederdienst bereid.

  2. creatiefmetquirk said

    Graag gedaan! 😉 En dank je voor het mooie compliment. Ik wacht met smart op een mooi cultureel verslag.

  3. Margje said

    Jotemo heeft gelijk, een mooi verslag. Ik was er bij op Lowlands en ik heb de Grolsch tent nog nooit zó zien uitpuilen. Een vriendin van me zei dat het qua drukte wel meetbaar was met Mötorhead, misschien was dat wel het geval.

    Niet het hele concert gezien en gehoord, want ik kwam van de andere kant van het terrein, maar het klonk allemaal prima! Zo nu en dan kon ik ook een blik opvangen van het scherm en dat liet een paar enthousiaste muzikanten zien! (:

    Is er nu eigenlijk al sprake van een cd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: