Hoogvliegers?

september 1, 2010

‘Ik ben hier eerder geweest’, denk ik zodra ik de boom met de paarse heide weer zie die ik vorig jaar op de foto zette (en nu natuurlijk weer). Op zich best knap, die herkenning, want bomen met paarse heide erbij, die zijn er hier nogal veel.

‘Maar dan zit ik hier ook vlak bij de koeien!’ herinner ik me. En inderdaad, even verderop zie ik de omheining van de graasvlakte al, waar Schotse Hooglanders zijn uitgezet, door mij nog altijd oneerbiedig ‘koeien’ genoemd. Naast het bordje ‘pas op, schrikdraad’ staat een bordje met waarschuwingen: ‘de dieren zijn onvoorspelbaar, houd afstand en doorkruis de kudde niet’.

Ik weet nog hoe ik vorig jaar stiekem toch een beetje als een angsthaas door hun gebied gelopen ben. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet zo snel onder de indruk van een koe. Hallo, ik ben een dorpsdochter, daar stikte het van de koeien! Maar dat woordje ‘onvoorspelbaar’ deed het ‘m denk ik. Of die enorme hoorns. Eén van de twee, of waarschijnlijk vooral de combinatie ervan.

Ik verwachtte achter iedere struik en ieder heuveltje een woeste stier aan te treffen, me ondertussen beseffend dat niemand wist dat ik in bull-country aan het rondlopen was en dat mijn mobiel bijna leeg was. Ik had verhitte visioenen van hoe ik door een hoorn gespiest zou worden, voor dood achtergelaten zou worden en een week later door een nietsvermoedende voorbijganger gevonden zou worden, aangevreten door de vosjes die vorig jaar zo’n hype waren.

Wat er ooit van de vosjes geworden is weet ik eigenlijk niet, maar ik heb die hele dag natuurlijk geen koe gezien. En ook geen Schotse Hooglander.

Ik speur nauwkeurig de omgeving achter het hek af, op zoek naar een glimp ruige bruine vacht of een hoorn. Niets. Dan landt mijn blik op het hek, 2 meter verderop. Of liever gezegd: op het niets, 2 meter verderop. De onder stroom staande omheining blijkt een open ingang te hebben. Kan de natuurliefhebbende wandelaar gemakkelijk naar binnen struinen.

Ja maar HALLO! Dan kan die koe er dus ook makkelijk uit! Daar gaat mijn rustgevende vakantie. Nu moet ik dus op het hele eiland op mijn hoede blijven!

Edit: aan de kust tot nu toe geen vijandige runderen gespot.

Edit 2: ook de Dorpstraat is tot nu toe veilig gebleken. Fieuw.

Edit 3: u denkt dat ik de dreiging van die beesten overdrijf? De eilanders krijgen er anders omgangscursussen over! Van Midas freakin’ Dekkers!

Edit 4: joh, de vosjes zitten er wellicht nog!

Advertenties

14 Reacties to “Hoogvliegers?”

  1. Marianne said

    Heb je veel rode kleding bij? Mooi excuus om te gaan shoppen dan!

    • creatiefmetquirk said

      Ehm, nee, alleen een rood paar sokken. Maar gelukkig heb ik nooit een excuus nodig om te gaan shoppen. (*proest* shoppen op Vlie, je bent hier echt al lang niet meer geweest hè??)

  2. Brit said

    Lieverd, zat er geen wildrooster onder dat niets??? Ik als ervaren koeien-kijkster (hier in ons bos zitten ze ook hoor, hoef je echt niet helemaal voor naar Vlie) zal je wel effe geruststellen…

    • creatiefmetquirk said

      Nee! Dat was het hem nou net! Geen wildrooster! (want zo ervaren ben ik zelf intussen dan ook wel weer). 200 meter verderop zat zelfs NOG een opening, óók zonder wildrooster. Ik zeg het je: levensgevaarlijk hier op dat eiland.

  3. assyke said

    mooie beesten
    en volgens mij doen ze geen vlieg kwaad

    vlieland nooit geweest, wel ameland maar daar stikt het niet bepaald van de hooglanders

    ik heb overigens in de Posbank (bij Dieren) wel eens in het dichte bos van die grote dieren gezien en ja, dan schrik je wel, vooral omdat je ze daar in dat donkere bos niet verwacht

    mooie reportage van een dagje heide

    • creatiefmetquirk said

      Welkom hier Assyke en dankjewel!
      Ik denk ook dat het eigenlijk lieve beesten zijn hoor.
      Ameland is het enige andere eiland waar ik geweest ben, ook een fijn eiland, maar Vlieland heeft wel mijn hartje gestolen. Zeker een aanrader!

  4. Yvonne said

    Lieverd, in Doetinchem lopen ze gewoon in het stadspark, niets engs aan, je moet ze alleen niet boos maken 😉

    (Ik ben trouwens flink jaloers op het feit dat je op Vlieland zit en op de inspiratie die het je geeft.)

    • creatiefmetquirk said

      Hahaha, ja, I know. Schrijven is overdrijven hè. 😉
      En ja, er is hier zoveel moois, dan ga je vanzelf schrijven. Je zintuigen gaan weer open hier. 🙂

  5. Door said

    Ik ben ooit eens verdwaald op de Hoge Veluwe. Man, wat was ik bang daar van die beesten. En geen Midas bij de hand he, om me te leren ermee om te gaan.

    Geniet van de natuur, maar…: met mate!

  6. creatiefmetquirk said

    @ Door: ik ga morgen weer een poging wagen. Denk ik. *zet 112 vast op stand-by*

  7. maarten said

    Er zijn toch geen beren op Vlieland? Al zie jij er blijkbaar wel veel op de weg…

  8. creatiefmetquirk said

    @ maarten: Ja maar voor beren zou ik dan weer niet bang zijn, dat scheelt.

  9. maarten said

    Dat is dan jammer want voor beren heb ik net een tegenmaatregel gekocht in Japan, een belletje dat je aan je tas kan binden waardoor je de hele dag rinkelt en de beer niet verrast wordt als ‘ie je ziet. Beren houden namelijk niet van verrassingen. Maar misschien werkt dat ook bij Hooglanders?

  10. creatiefmetquirk said

    @ maarten: misschien wel. Óf het werkt averechts en ze komen juist op me af omdat ze denken: wat ís dat getingel toch dat ik de hele tijd hoor??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: