I’ve said it before…

september 6, 2010

De rust en de zuurstof opzoekend stap ik de Bolder uit. Zij die nog naar het strand gaan laat ik achter me. Ook de Oude Stoep laat ik links liggen. Of rechts, technisch gezien. In het donker loop ik bijna tegen een paar eilanders op, die hangend op hun fiets de leegloop staan te bekijken. “Ga je morgen naar huis?” vraagt er één. “Nee,” zeg ik. “Dinsdag dan?” Ik blijf mijn hoofd schudden terwijl hij verder vraagt: “Woensdag? Donderdag? Vrijdag? Volgende week vrijdag? Woon je hier?” “Nee.” “Woon je hier niet?!” vraagt hij nu vol verbazing. “Nee,” zeg ik. “Was het maar waar.”

Terwijl ik mijn weg vervolg terug naar mijn huisje flitst het hele festival nog eens aan me voorbij. Met het optreden van schattig country-zangeresje Caitlin Rose op het fantastische buitenpodium. Een soort Tolhuistuin, maar dan écht midden in het bos. Met de steengoeie set van het Belgische Balthazar, dat sinds hun optreden in Ekko snel in mijn favorieten van dit jaar aan het stijgen is. Met de aparte, bijna zeemans-liederen van het kindermeisje van Tom Waits: Jesca Hoop, die ons talent om te luisteren prees, want: “what good is music if no one knows how to listen?”

De heerlijke kippenpootjes van de Cantina Mobile, de gerookte makreel en al het andere lekkere en toch gezonde festivaleten. De zon die ons dit jaar het hele weekend gezelschap hield. Liggen in het gras met een bandje op de achtergrond. Roze koeken en verse muntthee bij het bospodium, met zijn allen in de tuin van het Armhuis om I am Oak heen zitten, die een staande ovatie kreeg. Verwachte, onverwachte en nooit verwachte ontmoetingen. Iedereen die continu glimlacht en zo vriendelijk en open is naar elkaar, een sfeer die ik nog nergens anders heb meegemaakt. Proosten met juttertjes in de Bolder, de duinen op strompelen naar de kampvuren op het strand, de ontelbare sterren die boven Stortemelk schitteren.

Ik passeer het festivalterrein, dat al weer volop afgebroken wordt, en denk aan Caribou, een van mijn longtime favourites, die me op vrijdagavond o.a. verblijdden met het zeer toepasselijke Sun. Maar vooral aan het feestje van The Whitest Boy Alive, die geschiedenis schreef met zijn stagedive en zijn a capella trompet-ode aan het publiek. Die zelf eigenlijk ook niet meer van dat podium wilde en daarom nog maar een optreden bij het kampvuur gaf. En die de boodschap van het hele festival mooi omschreef met de lyrics van 1517: “Hey you we just got started, you can’t end this now.” Een boodschap die ook na het festival nog lang blijft hangen.

I’ve said it before, I’ll say it again: Into the Great Wide Open is het beste festival van Nederland.

Volgend jaar zeker weer!

Advertenties

10 Reacties to “I’ve said it before…”

  1. Susy said

    Quirkie.
    Het klinkt allemaal zo geweldig
    dat ik vrees dat ik volgend jaar mee moet
    naar dat ranzige huisje van je.

  2. Marianne said

    Klinkt gooooeeeeed, die boy!

  3. creatiefmetquirk said

    @ Susy: ja dat moet je zeker!! Leuk! En hoe weet jij nou weer dat dit huisje ranzig is? Heb je hier een camera hangen of zo?
    @ Marianne: nerds, ya gotta love ‘em!

  4. Novy said

    Dank je voor dit mooie verslag…. Ik heb mijn bandje nog om. Ik wacht tot ie er van ellende afvalt. Ik heb gewoon de hele dag huilkramp gehad: het was zo fijnnnn!!!!

    @Susy: je komt gewoon in je tentje naast ons staan….http://novylooptover.blogspot.com/2010/09/sinds-woodstock-niet-zon-goeie-tijd.html

  5. creatiefmetquirk said

    @Novy: Graag gedaan! Ook heel leuk om jouw ervaring te lezen. Ik denk elk jaar weer dat het vast aan mij ligt, dat ik zo gelukzalig van dit festival word, maar gelukkig blijkt dat toch voor iedereen die er was te gelden. 🙂

  6. Brit said

    Oh, quirkie, you make me jealous!! Je snapt natuurlijk wel dat je zo wel het gevaar loopt dat het volgend jaar uitverkocht is voor je je kaartje kan scoren he!! Al die lezers die je straks voor zijn.. Maar ben blij dat je het zo geweldig hebt!

  7. creatiefmetquirk said

    @ Brit: Mwah, ze gaan vast wel weer priority-tickets verkopen, komt goed. *duimt nu alvast voor zichzelf*
    @Geluidsman: Ja ik ben inderdaad best moe nu ja. 😉

  8. Yvonne said

    Er is hier tijdens het weekend besloten dat we misschien volgend jaar maar eens een kijkje moeten nemen daar. De verhalen zijn zo enthousiast (en ik word al gelukkig van zee, strand en duinen :)).

  9. creatiefmetquirk said

    @ Yvonne: dat zou ik zeker doen! Ik denk ook echt dat jij het heel erg tof zou vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: