Vast

september 27, 2010

“Nou, die inspiratie die je op Vlieland had ben je wel weer kwijt hè?!” moppert pap.
“Ja, eigenlijk wel,” concludeer ik.
Vreemd, hoe snel je weer opgeslokt wordt door het dagelijks leven.

Het klinkt misschien overdreven, maar ik moest echt weer even acclimatiseren toen ik terug was in mijn stadje. En ik hou echt van mijn stadje. Maar ik ben ook een beetje een kluizenaar. En ik vond die rust en die ruimte echt heel erg fijn. Een dag lang kunnen wandelen en nagenoeg niemand tegen komen (niet zo gek ook, gezien het die dag kutweer was en iedereen lekker binnen zat), dat vind ik echt heerlijk. Niemand die iets van je verwacht of eist. Geen sociale of professionele druk op je schouders.

Al op weg naar huis in de trein begon mijn telefoon te piepen. ‘Kom je vanavond hierheen, zin om morgen af te spreken, hoe laat ben je maandag weer op kantoor?’ Allemaal heel erg lief, en heel leuk dat mijn vrienden enthousiast zijn en me graag willen zien. Maar ik werd er echt even benauwd van. De schouders hingen meteen alweer wat lager. Twee dagen later was ik alweer ondergedompeld in het werk en liep ik alweer rond als een paard met oogkleppen. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik eruit zie als een paard. Al heb ik wel vaak een paardenstaart.

Impa merkt terecht op dat een blog regelmaat moet hebben om bestaansrecht te hebben. Dus ik ga mijn best doen die oogkleppen van me af te schudden en de kleine dingen weer te zien. De mooie dingen. Die ook hier wel om me heen zijn. Maar die ik weer even moet vinden, tussen de dagelijkse beslommeringen.

(En met het besluit dat ik éigenlijk alleen nog maar zelf gemaakte foto’s mag plaatsen bij mijn logs wordt de uitdaging niet kleiner. Maar mijn tas wel voller.)

Advertenties

16 Reacties to “Vast”

  1. Susy said

    Ach Quirkie, regelmaat of niet, ik blijf je lezen hoor.

    En face it, je bent gewoon een popi kluizenaar!
    Popi paarden kluizenaar.

  2. creatiefmetquirk said

    Susy, mijn trouwe fan.
    I knew you had my back.

    Hm. Rug, zadel, nee laat maar.

  3. Geluidsman said

    Jij moet helemaal niks. En stap eens op de fiets richting Soestduinen. Daar is ook best een beetje niks te genieten!

    In de tussentijd mag je volgens mij ook nog steeds ff in Lunetten komen wonen als wij naar Berlin zijn, ookal hebben we nu een menselijke huisgenoot erbij…. Maar alleen als JIJ daar zin in hebt!

  4. Iben said

    Das een mooie foto Quirk. Whatever het is. Iets Vlielands vast. Hoop ik.
    En doe jij maar lekker kluizelen. (Sinds Pluk van de Petteflet denk ik dat het Kluizelaar is i.p.v. kluizenaar.)

  5. Impa said

    Jeeeej! She’s back.
    Fijn, fijn.

    Dat is wel opmerkelijk, dat je je daar vrijer voelt dan thuis. Waar zou dat door komen? Door jezelf of door de omgeving?

    Ik kijk uit naar je foto’s.

  6. Brit said

    Ach, quirkie, er zijn altijd nog slechtere bloggers… En zondag kun je in ieder geval schrijven over een GEWELDIG gezellig dinertje. Of nou ja, lekker dan in ieder geval.

  7. huisgenootje said

    I know the feeling..
    Volgend jaar bennen wij d’r bij. Officially. Honestly. Truly. Certainly. Definitely. ’t staat al op de (familie)agenda.

  8. creatiefmetquirk said

    @ Geluidsman: ja dat weet ik wel.. Maar ik vind het lastig mensen teleur te stellen. En thanx, maar als je toch een in-house-oppas hebt blijf ik liever thuis. 😉
    @ Iben: dank je! Is inderdaad iets Vlies. Een leeg krabbenlijk tussen twee rotsen. O. Heb ik nu de magie verkloot? Kluizelen, dat vind ik wel een hele mooie! Die hou ik erin.
    @ Impa: soms heeft ze een duwtje nodig. 😉 Het is een combinatie van beiden denk ik. Of gewoon vluchtgedrag, haha.
    @ Brit: geen idee wie je DAAR mee bedoelt. *kuch* Mailtje met voorbeeld gerechten gezien dus? 🙂
    @ huisgenootje: pas maar op. ’t Is wel afkicken daarna. 😉 En jay! 🙂

  9. Ad said

    Pap moppert nooit, hij merkt alleen maar op!

  10. Manon said

    Blijf jij maar lekker een kluizelaar, ik vind je leuk zo!

  11. creatiefmetquirk said

    @Manon: 🙂 Dank je!

  12. maarten said

    Gewoon meer slap ge-oh posten en vooral je best doen die ene ingeving niet meteen op Twitter te zetten maar hier te posten, al zou het qua lengte (140 tekens) misschien gemakkelijk op Twitter passen.
    Dat is althans mijn poging het leven van mijn weblog nog wat te verlengen.
    Misschien iets over waarom HC van jou zonodig plat moet ofzo? Beetje crowdsourcen en je hebt zo’n een sloopteam bij elkaar 🙂

  13. creatiefmetquirk said

    @ Maarten: Ja dat is wel een afleiding die stukjes kost ja.. Maar het komt vast goed! Dat HC laat ik aan jou over, jij hebt daar iets sterkere gevoelens over dan ik. 😉

  14. Door said

    Ik heb een boekentip voor je: An Island to Oneself van Tom Neale. Autobiografisch en prachtig verhaal. Wacht, ik log er even over.
    Ik snap je gevoel overigens wel, ik heb dat ook altijd na de vakantie, het gevoel dat iedereen weer wat van je wil, hoe fijn dat eigenlijk ook is…

  15. creatiefmetquirk said

    @Door: klikt als een goeie tip! Ga ik zeker eens lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: